|
Uzun ince
bir yol hikâyesi
YIL 1993… Aylardan Şubat… Antakya’da milli ve
manevi bir çizgide yayın yapabilecek bir gazete ihtiyacı, genç ve
idealist bir gruba öncelikle haftalıkta olsa bir gazete çıkarma
fikrini ateşledi.
O zamanlar Uzunçarşı’da ki “Ergin Gıda” adlı
işyerime gelen bir telefon, benim basın dünyasına yani gazeteciliğe
başlamam için bir tohum oldu.
Vatanını ve milletini saf duygularla seven,
Antakyalılara gönülden bağlı bir grup insan, o gece bir evde bir
araya gelerek önemli bir gündemi konuştu. Antakya’da mahalli olarak
bir gazete çıkarmak konusu toplantıda karara bağlandı. O toplantı da
Antakya’nın saygın insanları yer alırken, hiç biri resmiyette görev
almadılar.
İmtiyaz sahibi olarak bana önerilen bu teklifi, onur
olarak kabul ettim ve ertesi sabah resmi işlemlere başlayarak YORUM
adını verdiğimiz gazeteyi çıkartmak için kollarımızı ekibimizle
birlikte sıvadık.
YORUM Gazetesinin kuruluşunda bulunan, maddi ve manevi
katkı sağlayarak bugünlere gelmemize temel teşkil eden Metin Kalkan,
Hakkı Kumru, Sadullah Ergin (Hatay Milletvekili), Şemsettin Günay,
M.Ali Okay, Mehmet Sayın’a bir kez daha teşekkürlerimiz iletiyorum.
Bir büromuz ve bir bilgisayarımız bile yoktu. Mahalli
Zaman Gazetesinin sahibi Merhum Abidin Türker (Allah rahmet eylesin)
bizlere kucak açtı.
Hakan Tizcan Gazete dizgisine ve mizanpajı hazırladı.
İlk Gazetemizin baskısında matbaa ustası Hüsamettin Taşman
gerçekleştirdi.
5 Şubat 1993 Cuma günü Antakyalılar, Yorum Gazetesi ile
tanıştılar ve buluştular. İlk sayı hazırlığında ki telaş, yorgunluk,
heyecanın ardından gazeteyi elime aldığımdaki hazzı ancak gazete
çıkaranlar bilir.
Cenab-ı ALLAH’a şükürler olsun. İlk sayının
ardından Antakyalı hemşehrilerimiz ve dostlarımız bu gazeteyi
benimsedi ve sahiplendi. Her sayıda farklı haberler ve konularla
Antakya basınında yer almaya ve kök salmaya devam ettik.Yıllar
yılları kovaladı. Artık haftalık gazete, okuyucu tabanımızca yeterli
bulunmayarak günlük yayına geçmemiz konusunda baskılar oluşmaya
başladı. Büyüklerimizle, küçüklerimizle yaptığımız istişareler
doğrultusunda günlük gazete çıkarmak için alt yapı hazırlığına
başladık. Ve 23 Haziran 2004 Pazartesi günü YORUM’u günlük olarak
ilk sayısını çıkardık. Bu atılımımız Antakya’da geniş yankı
uyandırdı.Günlük gazete çıkarmak emek, sabır, özveri, fedakârlık
ister. Gecen yok, gündüzün yok, hafta için yok, Cumartesi – Pazar
günün yok. Ancak içinde gazetecilik sevgin var, yaşadığın memlekete
vefa borcun var.Bir başladık, pir devam ediyoruz bu gazeteciliğe.
Artık
dönülmez akşamın ufkundayız. Uzun ince bir yoldayız. Bu yoldan ölmek
var, dönmek yok diyoruz. Bir büromuz ve bilgisayarımız bile yokken
şimdi 12 çalışanımız, 3 bilgisayarımız, binlerce dostumuz ve
okuyucumuz var. Ne mutlu bizlere…
Sevgi ve saygılarımla, ALLAH’a emanet olunuz.
Sadullah ERGİN
|